اين نسبت ، مجرّد كذب ، بهتان و افتراست و با اين همه كثرت فرق ، تشتّت آرا و مداخلهء جهله در علوم ، تاكنون اين مطلب در پشت بياض ، در گوشهء كتاب و يا در نظم و نثرى ذكر نشده ، بلكه در جايى احتمال نداده‌اند آن جناب از اوّل تا آخر در سرداب خواهد بود . بلى ! مذهب اماميّه اين است كه محلّ غيبت آن سرور ، ابتدا و در اوّل امر در سرداب مقدّس بوده ، لكن الآن آن سيّد عالميان در سعهء ارض ، با خدم و حشم ، خيمه و خرگاه ، در سعهء رحمت و نعمت الهيّه و در همهء عوالم متصرّف است ؛ به همان نحوى كه ارادة اللّه به آن تعلّق گرفته ، اعوان و انصار آن حضرت به امر ايشان در اطراف عالم گردش مىكنند و به آن‌چه امر فرمايد ، قيام مىنمايند ، تا زمانى كه خداى تعالى به ظهور آن سرور اذن فرمايد كه زمين را پر از عدل و داد نمايد و چه مقدار از مؤمنين و محبّين و عباد مضطرّين را فريادرسى مىنمايد ! در بسيارى از اوقات علماى اعلام ، آن‌ها را در كتب و دفاتر ثبت و ضبط نموده‌اند و آن‌چه از معجزات ، آثار و آيات غريبهء آن بزرگوار ديده شده ، حكايت كرده‌اند ، چنان كه بر مطالعه‌كنندگان كتبى كه در غيبت آن سرور نوشته شده ، مخفى و مستور نيست . براى اثبات اين‌كه نسبتى كه مخالفين به اماميّه داده‌اند ، دروغ و افترا مىباشد ؛ دو شاهد است : [ شاهد اوّل ] شاهد اوّل : جمعى از ايشان كه اين نسبت را به اماميّه داده‌اند ، تصريح كرده‌اند ؛ سردابى كه آن بزرگوار در آن غايب شده و تاكنون در آن‌جا هستند ، در حلّه مىباشد . از امثلهء معروف بين العوام است كه دروغ‌گو ، كم‌حافظه است ، زيرا حلّهء سيفيّه در سال چهارصد و نود و هشت بنا شده ، چنان‌كه ابن خلّكان در احوال صدقة بن منصور ، ملقّب به سيف الدوله - بانى حلّه - به آن تصريح كرده ، غير از او مورّخين ديگرى نيز گفته‌اند . از اين جهت ، سرداب مغيب به حلّهء سيفيّه معروف است و اعظم مورّخين